18 Kasım 2026, Çarşamba · 08:40 Piyasalar Kapalı
borsapanel.com Borsanın nabzı, tek panelde.
Abone Ol

Veda

Veda

Geçtiğimiz günlerde Cristiano Ronaldo'nun Portekiz Milli Takımı'na veda ederken okuduğu mektup üzerine düşünüyordum. Hayatının önemli bir dönemini geride bırakırken kazandığı kupalardan, kırdığı rekorlardan çok, bu yolculuk boyunca kendisine eşlik eden insanlardan bahsederken futbolun insanlar arasında kurduğu bağları hatırlatıyordu.

Biten bir kariyerin ardından insanın geriye dönüp baktığında neleri hatırladığı, nelere değer verdiği oldum olası ilgimi çekmiştir. Yorgan gidip kavga bitince, insanların arasındaki rekabet, yerini adını tam da koyamadığım başka bir şeye bırakıyor: Arkadaşlıktan bir tık öte, bir “yol dostluğu” diyebiliriz.

İngiltere-Arjantin maçını anlatan müthiş belgesel “The Match” in sonunda; İngiltere’den Peter Shilton ve John Barnes, Arjantin’den de Jorge Burruchega ve Oscar Ruggeri’yi karşılıklı langırt oynarken seyredince de aynı düşünceye kapılmıştım. Senelerce Maradona’nın golü üzerinden devam eden tartışma aşılmış, taraflar kendilerini bir langırt masasının etrafında kıyasıya bir “eğlenceye” kaptırmışlardı.

Tüm bunları düşünürken Cevat Prekazi'nin ölüm haberini gördüm.

Benim kuşağım Prekazi'yi çok iyi hatırlar. Hakkında sürekli konuştuğumuz, hayranlık duyduğumuz bu sporcunun, özellikle futbolculuğuyla ilgili anlatılabilecek hemen her şey de seneler içinde defalarca anlatıldı. Sadece tanıyanlar ve arkadaşları değil, onu çocukluğunun kahramanı olarak görenler de anılarını, hatıralarını, röportajlarını, hikâyelerini paylaştılar.

Prekazi hakkında okudukça, yıllardır tanıdığımı düşündüğüm bu insanın aslında ne kadar az yönünü bildiğimi fark ettim. Yakın çevresindekilerin iyi bildiği, fakat benim gibi onu daha çok sahada takip edenlerin pek tanımadığı bambaşka bir Prekazi vardı.

Kitaplarla, müzikle, siyasetle ve dünyada olup bitenlerle yakından ilgilenen, merak eden, sorgulayan, düşüncelerini açıkça ifade eden bir insan. Mesela bir söyleşisinde Partizan Stadı'nın içinde bulunan kütüphaneden, diğer söyleşisinde Jean Jacques Rousseau’dan bahseden, Tito ve Che Guevara hayranı, Dostoyevski’yi, Tolstoy’u Amin Maalouf’u, Khaled Hosseini’yi okuyan bir sporcudan bahsediyoruz.

Sosyalist mi, komünist mi olduğu tartışılır fakat “eğitimi, sağlığı geçtim, su parayla satılır mı yahu” diyecek kadar kapitalizm karşıtı. Doğup büyüdüğü Yugoslavya'nın dağılmasını kabullenemiyor. Farklı halkların bir arada yaşayabildiği bir ülkenin ortadan kalkmasını yalnızca siyasi değil, insani bir kayıp olarak değerlendiriyor.

Sıkı bir Blues tutkunu ve genel olarak müzik konusundaki bilgisi ve tutkusu da en az kitaplara olan ilgisi kadar dikkat çekici: Led Zeppelin, The Doors, The Clash, Sex Pistols, Muddy Waters, John Lee Hooker, Aretha Franklin, John Lennon...

Bu isimleri yalnızca dinlemiyor, müziklerinin arkasındaki hikâyelerle ve temsil ettikleri düşüncelerle de ilgileniyor. Özellikle The Clash'in solisti Joe Strummer'a duyduğu hayranlık, onun dünyasını anlamak açısından önemli. Strummer'ın işçilerden, yoksullardan ve toplumsal adaletten yana duruşunu da müziği kadar değerli buluyor.

Düşüncelerini anlatırken diplomatik davranma kaygısı taşımayan, neye inandığını, neye karşı çıktığını açıkça söyleyen biri olarak hatırlıyorum Prekazi’yi. Fakat düşüncelerinin arkasında böyle bir birikim, bir yaşam deneyimi ve belirgin bir dünya görüşü olduğunu da bilmiyordum açıkçası.

Üstelik bu düşünceler yalnızca sözde kalmıyor. Bosna savaşı sebebiyle yaşananlara kayıtsız kalamayan Cevat, güvende olduğu İstanbul’u bırakıp ülkesine dönüyor. Socrates’e verdiği bir röportajda; “çok etkiledi beni savaş, antrenmana gidiyordum ama niye gittiğimi bilmiyordum. Her şeyi bırakıp döndüm. Bana bir şey olsa bile en azından kendi ülkemde, kendi şehrimdeydim. Etrafımda sevdiklerim…” diye anlatmış dönme kararını.

Yıllarca izlediğimiz birini tanıdığımızı sanabiliyoruz. Yaptığı işi, başarılarını, alışkanlıklarını biliyoruz. Hatta hakkında oldukça güçlü fikirlerimiz oluyor fakat ne okuduğunu, hangi müziği neden sevdiğini, kimlere hayranlık duyduğunu, dünyaya hangi pencereden baktığını çoğu zaman bilmiyoruz. Oysa insanı insan yapan özelliklerin önemli bir bölümü tam da bu ayrıntılarda saklı değil mi?

Monaco’ya attığı efsane gol için “şansa oldu” diyecek kadar özgüvenli bir futbolcu. Aslında bir insanın hayatında yaptıkları kadar, nasıl bir insan olduğu da önemli… Maalesef bazen bunu, onun ardından anlatılanları dinleyerek, okuyarak öğreniyorsun. Ronaldo kendi vedasını bir mektupla yaptı. Prekazi ‘ye ise onu tanıyanlar, sevenler ve yıllarca takip edenler veda ediyor.

İlgili Haberler
Makroekonomi ABD stokları petrolü düşürdü, Hürmüz riski kayıpları sınırladı Sözcü Ekonomi · 10 dk önce Makroekonomi Petrolde arz baskısı Bloomberg HT · 16 dk önce Makroekonomi Gümüş fiyatları son durum! 18 Kasım güncel gram gümüş fiyatı Yeni Asır Ekonomi · 17 dk önce Makroekonomi Dolar endeksi 0,04 yükselişle 103,65'e çıktı Haber.com Ekonomi · 19 dk önce Makroekonomi Altının rekor yolculuğu bu kez uzun sürecek! Ekonomi Gazetesi · 19 dk önce

Yorumlar (0)

Giriş yaparak yorum yazabilirsin.

İlk yorumu sen yaz.