Türkiye’de her 4 gençten biri ne okulda ne işte: Neler oluyor?

Diploması var, iş bulamıyor; işe giriyor, ev tutamıyor

Sorunun tek nedeni işsizlik değil. Erdoğan’a göre eğitim sistemiyle iş gücü piyasası arasındaki uyumsuzluk, gençlerin diplomalarına uygun iş bulmasını zorlaştırıyor. İş bulanlar içinse başka bir engel ortaya çıkıyor: Maaş, kira ve yaşam giderlerini karşılamaya yetmeyebiliyor. Böylece aileden bağımsız yaşamak, ev kurmak ve gelecek planı yapmak erteleniyor.

“Gençler tembel” eleştirisine itiraz

Gençlerin çalışmak istemediği ya da kolay para peşinde olduğu iddialarını doğru bulmayan Erdoğan, yeni kuşağın yalnızca maaş değil, anlamlı iş, kişisel zaman ve ekonomik özgürlük de beklediğini vurguluyor. Çalışsa da ailesine bağımlı kalan gençlerin emeklerinin karşılığını alamadığını belirtiyor.

Her genç aynı durumda değil

Eğitim ve istihdam dışında kalanların bir bölümü iş ararken bazıları aramıyor, bazıları ise iş bulma umudunu yitirmiş durumda. Evde bakım sorumluluğu üstlenenler ve kayıt dışı çalışanlar da bu geniş tablonun içinde yer alabiliyor. Bu nedenle yüzde 27,12’lik oranı doğrudan “işsiz genç oranı” olarak okumak yanıltıcı.

Genç kadınlarda oran yüzde 30,9

TÜİK verilerine göre genç kadınların yüzde 30,9’u ne eğitimde ne istihdamda. Erdoğan, çocuk, yaşlı ve hasta bakımını üstlenen kadınların görünmeyen emeğine dikkat çekiyor. Ücret ödenmeyen ev içi çalışmalar istihdam istatistiklerine yansımıyor. Kreş eksikliği, ayrımcılık ve aile baskısı da istihdamı zorlaştırıyor.

Asıl tehlike: Geleceğe güvenin azalması

Erdoğan’a göre bazı gençlerde, çabalarının hayatlarını değiştirmeyeceği düşüncesi güçlenebiliyor. Ancak bu durum bütün gençleri tanımlamıyor. Sorunun merkezinde, okumak ve çalışmakla bağımsız bir gelecek kurabilmek arasındaki bağın zayıflaması bulunuyor.

Tartışmanın temel sorusu şu: Gençler neden evde? Eğitim ve çalışma hayatı onlara neden yeterli fırsat sunamıyor?