Balıkçıların ağır çalışma koşulları AB’de masada: "Başka seçeneğim yoktu"

Seprizal’in anlattıkları, 30 Eylül’de düzenlenen toplantının en çarpıcı tanıklıklarından biriydi. Etkinlik, Avrupa Parlamentosu Balıkçılık Komisyonu (PECH) Başkanı Carmen Crespo (PPE) ile Balıkçılık ve Okyanuslar Komiseri Costas Kadis’in kabinesinden Virginia Battu-Henriksson tarafından organize edildi.

Denizci, Çin bandıralı bir gemide 16 ay boyunca maruz kaldığı koşulları Avrupa Parlamentosu üyelerine aktardı. Anlattığına göre günde 16 ila 20 saat, bazen 24 saat aralıksız çalışıyor, yalnızca üç ile altı saatlik dinlenme araları veriliyordu. Seprizal ayrıca uygun güvenlik ekipmanının bulunmadığını, açık denizde geçirdiği süre boyunca hayatından endişe ettiğini söyledi.

Toplantının amacı, balıkçıların çalışma koşullarını ve zorla çalıştırmayla mücadeleyi masaya yatırmaktı. Emek sömürüsünden kurtulanlar, uluslararası örgütler, sendika temsilcileri ve balıkçılık sektörü üyeleri, sektörde çalışanlar için daha güçlü güvenceler talep etti.

“Avrupa, standartlarını düşürerek değil, onları en büyük avantajı hâline getirerek rekabet edebilir” diyen Crespo, Avrupa filosunun sürdürülebilirlik, güvenlik ve işçi hakları konusundaki yüksek gerekliliklerini koruması gerektiğini vurguladı. “Rekabetçi bir balıkçılığı savunmak, aynı zamanda çalışanları haksız rekabete karşı korumak ve tedarik zincirlerinin şeffaf, sorumlu ve sömürüden arınmış olmasını sağlamak demektir.”

“Etkin koruma” ihtiyacı

Toplantıda aktarılan deneyimler, Büyük Dondurulmuş Orkinos Üreticileri Birliği OPAGAC’ın açıklamasına (kaynak İspanyolca) göre, Charles Sturt Üniversitesi öğretim üyesi ve araştırmacı Sallie Yea tarafından sunulan bir çalışmanın bulgularıyla örtüşüyor. Araştırma, Filipinler, Endonezya, Kamboçya ve Fiji’den 121 balıkçı ve 32 aile üyesiyle yapılan görüşmelere dayanıyor.

Yea’nın araştırmasına göre görüşülen balıkçıların %94’ü, en az bir kez ücretlerinin ödenmemesiyle karşılaşmış. Tüm katılımcıların sözleşmeleri ise daha olumsuz koşullar içerecek şekilde değiştirilmiş.

Üstelik görüşülen her dört balıkçıdan biri bir meslektaşının ölümüne tanık olmuş; incelenen her dört gemiden birinde de ölüm vakası kaydedilmiş.

Yea toplantıda şu değerlendirmeyi yaptı: “Sadece kâğıt üzerindeki bir uyumdan, işçi haklarının gerçekten korunmasına geçmemiz gerekiyor. Buna sözleşme ve ücretlerin denetimi, iş uyuşmazlıklarını çözmek için tahkim mekanizmaları, misillemeye karşı koruma ve sadece balıkçılık filoları ile deniz ürünleri şirketleri için değil, işe alım ajansları için de hesap verebilirlik mekanizmaları dâhil olmalı.”

Balıkçılık Komisyonu’nun yuvarlak masa oturumunda Uluslararası Çalışma Örgütü (OIT), Avrupa Taşımacılık Çalışanları Federasyonu (ETF), Çevresel Adalet Vakfı (EJF) ve Oxfam temsilcileri, iş standartlarının daha sıkı uygulanması çağrısında bulundu.

OIT’den ekonomist Tariq Haq, Balıkçılıkta Çalışma Sözleşmesi’nin gemide çalışmak için asgari şartları belirlediğini, ancak şimdiye kadar sadece 27 üye devlet tarafından onaylandığını hatırlattı.

AB’nin, zorla çalıştırmaya karşı Aralık 2027’ye kadar kademeli olarak yürürlüğe girecek bir mevzuatı (kaynak İspanyolca) da bulunuyor. Toplantının düzenleyicilerinden Hands for the Oceans ile birlikte hareket eden OPAGAC’a göre, Avrupa pazarına erişim, Avrupa filosuna uygulanan aynı standartlara uyulması şartına bağlanmalı.

OPAGAC Genel Direktörü Julio Morón, “AB’nin özen yükümlülüğü ve zorla çalıştırmaya ilişkin mevzuatının bir dönüm noktasına dönüşmesini umuyoruz” diyerek, Avrupa’daki tüketicilerin zorla çalıştırma ve modern kölelik yoluyla elde edilen balığı tüketmemesinin güvence altına alınması gerektiğini söyledi.

Bu bağlamda, tartışma sırasında şöyle diyen Seprizal’in sözleri hâlâ kulaklarda: “Gemiden atlamayı ya da onu ateşe vermeyi düşündüm; ama kaçamıyordum, çünkü kaptan belgelerimi alıkoymuştu. Hatta onları geri almak için para ödemek zorunda kaldım.”