Taşlıca’da bir gece

Taşlıca’da bir gece

İzmir Ekonomi Üniversitesi ve Kapurcuk Akademi davetiyle cumartesi günü Marmaris Taşlı­ca’daydım. Taşlıca Söğüt’e yakın küçük bir mahalle. Phoenix Pro­jesi Kazı Başkanı Asil Yaman’ın rehberliğinde Apollon ve İlithyia Kutsal Alanı’nın taşlarına dokun­duk. Güneşin batışıyla birlikte, 3000 yıllık kesintisiz bir yaşamın içinden geçip bu masalara otur­duk.

Ebru Köktürk Koralı 25 Eylül 2026 00:00 Dünya'yı haber kaynağınız olarak eklemek için tıklayın!

Sevgili Şefimiz Gökhan Çilak Taşlıca’yı sofraya taşıdı. 10 eşsiz sahne tasarlanmıştı.

Sarnıç ile başladık; Su Taşlı­ca’da farklı bir anlam taşıyor. Ka­yaya oyulmuş tam 62 su kuyusu var. İsimleri bile birer hafıza: Baş­kuyu, Ortakuyu, Ayşe Gelin, Ka­raahırlı… Taşlıcalı bilir ki gökyü­zünden düşen her damla kutsal­dır. Çatılardan toplanan yağmur suları evlerin altındaki sarnıç­larda sabırla biriktirilir. Şebeke suyunun tuzlandığı yerde, onlar bin yıllık yöntemle kendi yağmu­runun suyunu içerler. Dolayısıy­la ilk ikram su ıtır, kekik tatları ile geldi. İlk lokma incirdi. Athena­eus’un aktardığı Lynkeus bu böl­gede incirin yemeklerden önce yendiğini anlatıyor. Taşlıca’da 26 çeşit incir var.

Phoenix kırsalında 200 üzerin­de zeytin işliği belgelenmiş. Buna atfen Memecik ve Dilmit zeytin­yağı sofradaydı. Yanında Organik Erol’un taş fırınından çıkma Zeli­ha’nın ellerinde yoğrulmuş kara­kılçık ekmeği.

Antik yol boyunca yer alan üre­tim alanları limana uzanıyor. Dördüncü sahne mevsim otları, Muğla kese yoğurdu ve tadını as­la unutmayacağım Koruk sorbe­si ile sofraya geldi. Oradan denize uzandık, Serçe’ye. Tek bir ağaç ol­madan boz kayalarla çevrili, ko­runaklı mavi limana. Mavi yol­culuk rotalarımızda Marmaris’e dönmeden son durağımız olurdu. Derin mavi koyda hep son gecele­rimiz…Benim oğlanların oltasına gelen sokkan balığı liman sahne­sindeydi. Güzel bir garum ve viş­ne ekşisi ile.

Serçe’den Taşlıca’ya tekrar ge­ri döndürdü Gökhan Şef; devedişi buğdayı ile geleneksel usulde dö­vülmüş keşkek, üzerinde mantar­lar ve reyhan. Bugüne kadar tattı­ğım tüm keşkeklerden iyi. Arka­dan oğlak ve nohut geldi. Yörük sofrasına da selam çaktı şef. Fi­nalde ise Marmaris’in ekmek tat­lısı ve üzüm dondurması vardı.

Gece incirle başladı, incirle bit­ti. Taşlıca’nın bandırma tekniği ile saklanan inciri ve keçi sütü.

Taşlıca’dan öğreneceğimiz çok şey var

Arkeolojik miras, yaşayan köy kültürü, yerel üretim ve gastrono­minin bir araya gelmesiyle Taşlı­ca’da geliştirilebilecek sürdürü­lebilir turizm modelinin örnek uygulamalarından biri olarak ta­sarlanmış bu gecenin temelinde kültürel mirasın korunmasının yalnızca geçmişi kayıt altına al­makla sınırlı olmadığı; mirasın ya­şadığı coğrafya, yerel halk ve üre­tim sistemiyle birlikte geleceğe ta­şınması gerektiği düşüncesi vardı. Taşlıca’da hayata geçirilen pro­jenin arkasında, Baysal ailesinin ve Kapurcuk’un Marmaris’in kül­türel ve gastronomik değerlerini korumaya yönelik uzun yıllardır sürdürdüğü çalışmalar bulunuyor. Baysal Grup ve Kapurcuk Kurucu­su Mehmet Baysal öncülüğünde başlayan çalışmalar;

Marmaris’in yerel kültürünün, geleneksel üretiminin, kaybolan mesleklerinin ve gastronomik hafızasının araştırılması ve kayıt altına alınmasından zaman içe­risinde çok daha geniş bir yapıya dönüşüyor.

İklim krizinden kuraklığa, kay­nak tükenişinden insan eliyle örülen afetlere kadar her şey bi­zi radikal bir değişime zorluyor. Soruların çok, cevapların kaybol­duğu bu eşikte aradığımız o adil, doğayla uyumlu ve sürdürülebi­lir dünyayı fezanın derinliklerin­de aramak zorunda değiliz. Taş­lıca’nın mevsimsellik kapısından geçmek çok soruna çözüm sunu­yor.