Kaynak kullanımı ve fiyatlandırma

Kuşkusuz finansal güç ve bunu kullanarak yaptığımız yatırımlar ile oluşturduğumuz üretim olanakları ortadadır amma iş sadece para ile bitmiyor.

Özdemir Erdoğan ne demişti, “Paranın ne önemi var, mühim olan insanlık.”

Oysa gerçek hayatta böyle diyemiyoruz ve parasız işletme gemisi yürümüyor…

Öte yandan işletmenin, belki de para kadar ve hatta bazen yeri geldiğinde paradan daha değerli olan diğer kaynaklarını ihmal etmekten de geri duramıyoruz.

İşte tam burada “ Kaynak “ ifadesinin sadece para ile kısıtlı olmadığı ortaya çıkıyor.

Geçtiğimiz günlerde yirmi yıla yaslanan bir süre önce tanışıp, aralıklarla farklı dönemlerde danışmanlık verdiğim, eskimeyen dostlardan birisi ile beraberdik.

Doğal olarak ekonominin güncel durumunu, kendilerinin içerisinde bulunduğu koşulları konuştuk.

Tanıdığım günden beri finansal konuları çok dikkatli yöneten kişiler oldukları için, bazı konularda adımlarını tedbirli olarak attıklarını bilirim.

Sohbetimizde, mevcut çalışan sayılarında azalma olmasına karşın her türlü önlemi alarak, çekirdek kadroyu elde tutmaya çabaladıklarını belirttiler.

Açıklaması da “Bu kadroyu dağıtırsam bir daha geri toplayamam” olmuştu.

Başkalarını bulursun dediğimde ise cevabı “Bu beceride ve bilgide çalışan” zor olur idi.

“İnsan kaynağı “ diye adlandırdığımız çalışanlarımızın, işletmemizi hayatta ve ayakta tutan gerçek değerler olduğunu vurguluyorlardı.

Öte yandan, çalışanlarının becerilerine ve bilgilerine gönderme yaparak, bir işletmede olması gereken “Bilgi ve beceri bilgisini (Information and know-how) önemli bir başka kaynak olarak ileri sürmüştü.

Ayrıca, bu piyasanın ve işlerin düşük tempoda olduğu bu dönemde, eldeki insan kaynağının gelişimi için, işbaşında yaptıkları ve dışarıdan alınan eğitim çalışmalarını anlattılar.

Gelen yeni işler çok dikkatli inceleniyor ve son kontroller işletme içerisinde yapılmak kaydıyla, bir kısmı veya tamamı dışarıda yaptırılabilir mi konusu oldukça detaylı olarak değerlendiriliyordu.

Bunun nedeni de her şeyin işletme içerisinde yapılması halinde katlanılamayacak maliyetlerin, dış kaynak kullanımı ile daha elverişli düzeylere çekilmesi hedefleniyordu.

Burada gördüğümüz ise işletme yöneticilerinin ilişkilerinin ne kadar geniş bir ağ oluşturduğu ve onlarında bu ağı, gerektiğinde işletmenin yararına nasıl kullandıkları olmuştu.

İşletme yöneticilerinin, başka işletmelerle olan ilişkilerinde, sadece kendi çıkarlarını düşünerek değil, kuşkusuz kendi çıkarlarını öne alarak amma karşısındakilerin de durumunu göz önünde bulundurarak davranmaları gerektiğini hep savunurum.

İşte bu tür tavırlar bize gerçek bir kazan/kazan ortamı oluşturan bir ilişki ağı sağlıyor.

Sırası geldiğinde de bu ilişkiler güvenilir bir ortamda kullanılabiliyor.

Sözün özü şu ki işletmede her şeyi paraya bağlamak önemli bir hatadır.

Paranın önemini yadsımıyorum amma işletmenin öteki kaynaklarını da unutmayalım. Diğer kaynakları nasıl kullandığımız da fiyatlandırmamızı kaçınılmaz olarak etkiliyor.

İşletmenin kaynakları konusunda değerli dostum Osman Ata Ataç’ın Business Management System kitabına gönderme yapmak isterim.