Emeklilik hakkını kaçıranları yakından ilgilendiren karar: Kardeşin tanıklığı bile geçerli sayılacak

Emeklilik hakkını kaçıranları yakından ilgilendiren karar: Kardeşin tanıklığı bile geçerli sayılacak

Geçmişte sigortası yapılmayan, primleri eksik yatırılan ya da hiç yatırılmayan çalışanların açtığı hizmet tespiti davaları için Yargıtay’dan emsal nitelikte bir karar çıktı. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, çalışma süresinin yalnızca SGK kayıtlarına göre belirlenemeyeceğine hükmetti. Karara göre, aynı iş yerinde çalışan akrabaların tanıklığı da tek başına geçersiz sayılamayacak.

Giray Topçular 03 Eylül 2026 08:52 03 Eylül 2026 09:02 Dünya'yı haber kaynağınız olarak eklemek için tıklayın!

Geçmişte sigortasız çalıştırıldığı için emeklilik hakkını kaçıran çalışanları yakından ilgilendiren hizmet tespiti davalarında dikkat çeken bir karar verildi.

Özellikle EYT düzenlemesinin ardından artış gösteren bu davalarda Yargıtay, çalışma süresinin tespitinde hangi delillerin dikkate alınacağı konusunda önemli bir değerlendirmede bulundu.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, işçinin çalışma süresinin belirlenmesinde yalnızca Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) kayıtlarının esas alınamayacağına karar verdi.

Kararda, tanığın işçiyle akraba olmasının da tanık beyanının tek başına geçersiz sayılması için yeterli olmadığı belirtildi.

Geçmişte sigortası yapılmış ancak primi eksik yatırılmış, hiç yatırılmamış veya sigortasız çalıştırılmış kişiler, geçmişe dönük hizmet tespiti yoluyla çalıştıkları günlerin tescilini talep edebiliyor.

EYT düzenlemesinin ardından hizmet tespiti davalarında da artış yaşandı. EYT kapsamında emekliliği kaçıran çok sayıda kişi, geçmişteki çalışma sürelerinin tespit edilmesi amacıyla dava açtı.

Yargıtay’ın verdiği son karar ise özellikle SGK kayıtları ile tanık anlatımlarının değerlendirilmesi açısından bu davalara yeni bir boyut kazandırdı.

Karara konu davada işçi, 1994 yılında çalışmaya başladığı şirketten Temmuz 2017’de ayrıldı. İşçi, sigortasının yatırılmadığını hastaneye gittiğinde öğrendiğini belirterek dava açtı.

Yargılama sırasında bilirkişi raporunda, tanık anlatımları ve dosya kapsamı dikkate alınarak iki farklı hesaplama seçeneği ortaya konuldu.

Birinci seçenekte davacının 23 yıl 2 ay, ikinci seçenekte ise SGK kayıtları doğrultusunda 13 yıl 2 ay 25 gün üzerinden hesaplama yapılabileceği belirtildi.

İş Mahkemesi, davacının çalışmasının tanık beyanlarına göre kesintisiz 23 yıl 2 ay sürdüğünü kabul ederek ilk seçeneğe göre karar verdi.

Ancak Bölge Adliye Mahkemesi, iş yeri tanığının davacının kardeşi olduğunu ve fesih dönemine kadar davacıyla birlikte çalıştıklarının bulunmadığını dikkate alarak ikinci seçeneğe göre sonuca vardı.

Dosyanın Yargıtay’a taşınmasıyla birlikte, akraba olan bir kişinin tanıklığının hizmet tespiti davasında nasıl değerlendirilmesi gerektiği gündeme geldi.

Yargıtay kararında, davacının kardeşi İ.D.’nin davalı iş yerine 1989 sonlarında çırak olarak girdiği, 1993’ten Şubat 2006’ya kadar üretim bölümünde çalıştığını beyan ettiği belirtildi.

Yüksek Mahkeme, İ.D.’nin davacıyla akrabalık ilişkisinin tek başına tanık olarak beyanına itibar edilmemesini gerektiren bir husus olmadığını değerlendirdi.

Bununla birlikte tanığın davalı iş yerindeki hizmet süresinin de dikkate alınması gerektiğini belirten Yargıtay, dosyadaki mevcut ispat durumuna göre davacının davalı iş yerinde 1994’ten Şubat 2006’ya kadar kesintisiz çalıştığının kabul edilmesi ve sonraki dönemler için SGK kayıtlarına göre sonuca gidilmesi gerektiğine hükmetti.

Kararda çalışma süresinin belirlenmesinde dikkate alınabilecek unsurlar da sıralandı.

Buna göre değerlendirmede; SGK kayıtları, işveren ve iş yeri kayıtları, iş yerine giriş ve çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, iş yerinde çalışan kişilerin tanıklıkları, komşu iş yerlerinde çalışanların tanıklıkları ve dosya kapsamındaki diğer deliller dikkate alınabilecek.